|
|
STUDIMET ALBANISTIKE TĂ PROFESOR ERIC P. HAMP-IT
Shkruan: Akad. Rexhep Ismajli
Interesimet për gjuhën, kulturën dhe historinë shqiptare në SHBA janë mjaft të hershme. Këto interesime u nxitën nga fundi i sh. 19 dhe fillimi i sh. 20 dhe me vendosjen dhe forcimin e komunitetit shqiptar në Amerikë. Pjesa e dytë e sh. 20 ishte koha kur këto studime morën impulse të reja, sidomos me largimin e shumë intelektualëve nga vendi pas Luftës së Dytë Botërore.
Pas brezit të Konicës e të Nolit, intelektualë, shkrimtarë, po edhe studiues, veprimtarë të shquar politikë, erdhi një brez tjetër intelektualësh, që veprimtarinë e vet e shihte më të diversifikuar, pra edhe të atillë që përqendroheshin në radhë të parë në shkencë. Të kujtojmë me këtë rast punën e Stavro Skendit, të Arshi Pipës, të Safete Jukës, të Sami Repishtit, të Nikolla Panos, të Peter Priftit e shumë të tjerëve. Ata dhanë ndihmesa me vlerë për studimet shqiptare gjithë duke i shkrirë ato në rrjedhat amerikane dhe ndërkombëtare.
AlbanistĂ«t amerikanĂ« kanĂ« shtruar çështje me rĂ«ndĂ«si pĂ«r studimet gjuhĂ«sore shqiptare. Interesimet e mjediseve tĂ« ndryshme amerikane pĂ«r nxĂ«nien e gjuhĂ«s shqipe kanĂ« sjellĂ« si rezultat manuale tĂ« vlefshme. PĂ«rvoja e madhe nĂ« pĂ«rshkrimin e gjuhĂ«ve, teknikat dhe metodat e zhvilluara pĂ«r hulumtimin nĂ« terren, kanĂ« bĂ«rĂ« qĂ« ata tĂ« jepnin vepra me vlerĂ«, si pĂ«rshkrimi i E. P. Hamp-it pĂ«r tĂ« folmen e VakaricĂ«s, i Leonard Newmark-ut pĂ«r tĂ« folmen e Beratit, studimi gjenerativ i fonologjisĂ« sĂ« shqipes i Gary L. Bevington-it, studimet e Victor Friedman-it pĂ«r morfosintaksĂ«n, pĂ«r tekstet e sh. 19, ashtu si pĂ«r krahasimet e thelluara me gjuhĂ«t e tjera ballkanike, tĂ« Joseph Brian-it pĂ«r infinitivin tĂ« parĂ« dhe nĂ« kontekst ballkanik, tĂ« Janet Byron-it pĂ«r standardizimin e shqipes, etj. Duke qenĂ« studimet krahasimtare nĂ« SHBA dukshĂ«m mĂ« tĂ« avancuara, sidomos nĂ« gjysmĂ«n e dytĂ« tĂ« sh. 20, kĂ«ta studiues kanĂ« bĂ«rĂ« qĂ« edhe pĂ«r shqipen tĂ« kemi rezultate tĂ« shquara, si ato tĂ« Hamp-it. Kjo ka bĂ«rĂ« qĂ« edhe nĂ« fushĂ«n e studimeve etimologjike atje tĂ« bĂ«hen pĂ«rpjekje serioze, e kjo domethĂ«nĂ« edhe nĂ« fushĂ« tĂ« historisĂ« sĂ« brendshme tĂ« gjuhĂ«s. Do pĂ«rmendur kĂ«tu, pĂ«rveç Hamp-it, edhe Martin Huld me etimologjitĂ« e tij. NĂ« studimet ballkanistike dijetarĂ«t amerikanĂ« po bĂ«hen gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« prijĂ«s. Shqipja nĂ« kĂ«tĂ« aspekt zĂ« njĂ« vend qendror nĂ« aportet e Hamp-it, tĂ« Brian-it e sidomos tĂ« Friedman-it, tĂ« Kazazis-it, etj. NĂ« fushĂ«n e mĂ«simdhĂ«nies e tĂ« fjalorĂ«ve po ashtu ka pasur rezultate: nga hartimi i GramatikĂ«s sĂ« referimit e deri te Fjalori i tipit Oxford tĂ« L. Newmark-ut. NĂ« albanistikĂ«n amerikane ka pasur depĂ«rtime serioze nĂ« zbatimin e parimeve dhe tĂ« metodave tĂ« sociolinguistikĂ«s, po ashtu, por kanĂ« munguar, pos nĂ« fonologji, zbatimet e tĂ« arriturave serioze tĂ« gjuhĂ«sisĂ« dominante amerikane tĂ« 40 vjetĂ«ve tĂ« fundit â tĂ« metodave gjenerative-transfromacionale, nĂ« fushĂ«n e shqipes. Kjo mund tĂ« ketĂ« arsye tĂ« ndryshme, ndĂ«r tĂ« cilat komunikimi ynĂ« i njĂ« niveli tĂ« ulĂ«t me to mund tĂ« jetĂ« shumĂ« e rĂ«ndĂ«sishme.
Studime më të thelluara albanistike në SHBA nga amerikanët joshqiptarë janë ndërmarrë pas LDB-së dhe mund të thuhet se rritja e tyre ka ndjekur dhe njëfarë paralelizmi me rritjen e këtyre dijeve në Shqipëri dhe në Kosovë. Hulumtimet serioze si ato të Millman Parry-t me ekipin e tij në fushë të folklorit dhe etnologjisë, sa i përket pjesës shqiptare, kanë mbetur relativisht të panjohura dhe ende jo mjaft të ndriçuara, për shkak se vetë Parry dhe nxënësi i tij A. Lord më vonë theksuan kryesisht aspektin sllavistik të veprimtarisë së tyre. Ka pasur ndërkohë mjaft studime në fushën e historisë dhe të dijeve të tjera albanologjike. Sa i përket sasisë, ndihmesat mund të jenë më të shumta dhe pritet të bëhen të tilla, por sa i përket cilësisë, ato janë të dorës së parë. Për studimet shqiptare në Kosovë dhe në Shqipëri ato paraqesin një ndihmesë me vlerë drejt integrimit në rrafshet më të larta të shkencës ndërkombëtare. Në fushat e tjera, histori, etnologji, politologji ka pasur po ashtu rezultate me vlerë. Mjafton të përmendim këtu autorë si Edwin Jacques, Antonia Yung, Bern Fisher, e të tjerë. Në këto fusha nuk ka qenë pa rëndësi as ndihmesa e shqiptarëve të Amerikës që nga Skendi, Pipa, Repishti, Juka, Pano, Prifti e deri te Biberaj.
ALBANISTI ERIC P. HAMP
Duajeni i studimeve albanistike nĂ« SHBA, profesori i Universiteti tĂ« Chicago-s, Eric Pratt Hamp (1920) studimet e shqipes i kishte bĂ«rĂ« objekt preokupimesh tĂ« thelluara qysh nĂ« vitet e hershme â50 tĂ« sh. 20. NĂ« atĂ« kohĂ« nĂ« gjuhĂ«si nĂ« SHBA pĂ«rshkrimet e gjuhĂ«ve tĂ« veçanta bĂ«heshin me kritere rigoroze dhe tĂ« pĂ«rpunuara. Edhe vetĂ« Eric Hamp, nĂ« parathĂ«nien e veprĂ«s sĂ« tij Vaccarizzo Albanian Phonology, jepte indikacione pĂ«r fillimet e tij nĂ« gjuhĂ«si, qĂ« kishin kaluar nĂ«pĂ«r njohjet e teorive tĂ« Zellig Harris-it, natyrisht tĂ« traditĂ«s pas-bllumfildiane, po edhe tĂ« trashĂ«gimisĂ« sĂ« Edward Sapir-it, tĂ« Keneth L. Pike-ut, tĂ« gjitha gjerĂ«sisht nĂ« ndĂ«rlidhje me teoritĂ« e shkollĂ«s sĂ« PragĂ«s, tĂ« strukturalizmit tĂ« Louis Hjelmslev-it atĂ«herĂ« shumĂ« aktual, tĂ« Nikolaj S. Trubeckoi-t e Roman Jakobson-it, pra, tĂ« rrymimeve tĂ« rĂ«ndĂ«sishme strukturale tĂ« asaj kohe. Paralelisht me hulumtimin intensiv pĂ«r tĂ« folmen arbĂ«reshe tĂ« VakaricĂ«s, Eric P. Hamp i kishte vijuar mĂ« tej hulumtimet e tij tĂ« thelluara nĂ« fushat teorike, pĂ«r çka flasin ndihmesat e tij tĂ« veçanta si Fjalori teknik-terminologjik i gjuhĂ«sisĂ« amerikane, antologjia e madhe Readings in Linguistics, etj., nĂ« njĂ« anĂ«, dhe studimet po kĂ«shtu tĂ« thelluara nĂ« gjuhĂ«sinĂ« e krahasuar indoeuropiane, nĂ« mĂ«nyrĂ« specifike nĂ« domenet e shqipes, tĂ« keltishtes, tĂ« gjuhĂ«ve baltike e sllave, tĂ« italikishtes, tĂ« gjuhĂ«ve gjermanike, tĂ« armenishtes, po edhe tĂ« tokarishtes dhe tĂ« gjuhĂ«sisĂ« indoeuropiane nĂ« tĂ«rĂ«si. Kur merr e shikon sot bibliografinĂ« e shkrimeve tĂ« botuara tĂ« Eric P. Hamp-it, qĂ« pĂ«rfshin kryesisht artikuj tĂ« shkurtĂ« nĂ« gjuhĂ« tĂ« ndryshme tĂ« shpĂ«rndarĂ« nĂ«pĂ«r revista tĂ« specializuara gjithandej nĂ« botĂ«, tĂ« habit gjerĂ«sia kaq e madhe e rrethit tĂ« gjuhĂ«ve tĂ« marra nĂ« shqyrtim, tĂ« habisin njohjet ashtu tĂ« thelluara nĂ« çështje kaq specifike tĂ« studimeve pĂ«rkatĂ«se dhe njĂ«herĂ«sh depĂ«rtimi nĂ« çështjet nĂ« aspektin teorik tĂ« interpretimit dhe tĂ« shpjegimit tĂ« fenomeneve gjuhĂ«sore. Edhe vetĂ«m tĂ« mĂ«sosh gjithĂ« ato gjĂ«ra sikur nuk mjafton njĂ« jetĂ« njerĂ«zore.
NĂ« rrjedhat teorike linguistike Eric P. Hamp-i gjatĂ« tĂ«rĂ« gjysmĂ«s sĂ« shekullit tĂ« kaluar ka qenĂ« nĂ« vorbullĂ«n e zhvillimeve amerikane, duke i jetuar ato, tĂ« themi, aktivisht qĂ« nga strukturalizmi e gjenerativizmi i Harris-it shpunĂ« drejt gjenerativizmit-transformacionalizmit te Chomsky dhe vĂ«shtrimet e tjera nĂ« kryqĂ«zimet mĂ« tĂ« mĂ«dha teorike tĂ« kohĂ«s â nĂ« SHBA. NĂ« studimet e tij do tĂ« gjejmĂ« diskutime teorike pĂ«r çështjet qĂ« nĂ« kohĂ«t pĂ«rkatĂ«se ishin rrjedhat kryesore, por gjithnjĂ« me materiale tĂ« shumta nga gjuhĂ«t mĂ« tĂ« ndryshme. Edhe çështjet e rĂ«ndĂ«sishme brenda teorive qĂ« kĂ«rkojnĂ« abstraksion dhe qĂ« parasupozojnĂ« universaliet, Eric Hamp-i nuk heq dorĂ« nga realiet gjuhĂ«sore dhe interpretimi i materialeve konkrete.
Siç e thoshte ai vetĂ« nĂ« parathĂ«nien e studimit tĂ« tij pĂ«r tĂ« folmen e VakaricĂ«s, nĂ« fillim kishte dilema rreth veçimit dhe ndarjes sĂ« dy rrafsheve tĂ« studimit, tĂ« sinkronisĂ« dhe tĂ« diakronisĂ«, qĂ« kĂ«rkohej si njĂ« postulat i strukturalizmit, sidomos atij me prejardhje sosyriane. Thellimi gjithnjĂ« e mĂ« i madh nĂ« studimet krahasuese tĂ« gjuhĂ«ve tĂ« ndryshme, mbase paralelisht me tĂ« njohja nĂ« gjerĂ«si tĂ« jashtĂ«zakonshme tĂ« gjuhĂ«ve tĂ« ndryshme, sikur i bĂ«nĂ« atij tĂ« mundur tĂ« ndjehej dhe tĂ« vepronte po kaq brenda teorive krahasimtare, duke integruar nĂ« to njohjet e zhvillimeve tĂ« fundit teorike. Kur zhytesh mĂ« thellĂ« nĂ« leximet e studimeve tĂ« tij konkrete pĂ«r gjuhĂ« tĂ« ndryshme, nuk mund tĂ« mos e hetosh kalimin fare tĂ« lehtĂ« nga dijet e brezit tĂ« Karl Brugmann-it, tĂ« F. de Saussure-it (nĂ« fushĂ«n indoeuropiane), pastaj tĂ« Antoine Meillet-sĂ«, tĂ« Holger Pedersen-it, tĂ« Joshua Whatmough-t e tĂ« Jerzy Kury?owicz-it e deri tek ato tĂ« Ămile Benveniste-it dhe komparativistĂ«ve mĂ« modernĂ«, njĂ« vijĂ« nĂ« zhvillim e tĂ« menduarit komparatist, tek tĂ« menduarit tĂ« fazĂ«s teorike tĂ« vonĂ« strukturale dhe gjenerative, duke i shkrirĂ« mrekullisht pĂ«rmes analizĂ«s sĂ« gjuhĂ«ve dhe tĂ« problemeve konkrete. PĂ«rmes kĂ«tij rrugĂ«timi ndoshta shpjegohet dhe nevoja e tij e vazhdueshme pĂ«r tĂ« diskutuar dhe ridiskutuar çështjet, duke ndjekur vazhdimisht vijĂ«n e shpjegimit, pra tĂ« zbulimit tĂ« proceseve qĂ« kanĂ« mundur tĂ« ndodhnin gjatĂ« kalimeve nga njĂ« fazĂ« nĂ« tjetrĂ«n, apo qĂ« kanĂ« mundur tĂ« shkaktonin kalimet e tilla. KĂ«shtu ai jo rrallĂ« detyrohet tâi rimarrĂ« idetĂ« e veta tĂ« mĂ«hershme, tâi rivĂ«shtrojĂ« ato nĂ« kontekstin e njohjeve tĂ« reja. E gjithĂ« veprimtaria e tij hulumtuese mund tĂ« shihet si njĂ« proces i pandashĂ«m drejt zbulimit tĂ« tĂ« vĂ«rtetave, çka i karakterizon shkencat. Interpretimi nuk Ă«shtĂ« i huaj pĂ«r tĂ«, por ai bĂ«het gjithnjĂ« nĂ« suaza tĂ« kufizimeve nga tĂ« dhĂ«nat.
Nuk mund të mos themi dhe një fjalë për mënyrën e shkrimit të studimeve të Eric P. Hmap-it. Duke u nisur nga qëndrimi i tij hulumtues dhe debatues ndaj çështjeve, sikur mund të kuptojmë pse veprat me gjerësi monografike të Eric-ut janë të pakta. Shumica dërmuese e shkrimeve të tij janë artikuj të shkurtë, shumë specifikë, me shumë përdegëzime, me analiza detajesh dhe nxjerrje përfundimesh sa më largvajtëse. Gjetja e pikave relevante nga një pozitë e njohësit të shumë gjuhëve dhe të krahasimeve në perspektivat, për të të qarta, të raporteve gjenetike apo areale (Sprachbund) dhe, prandaj, edhe depërtimet në parim më të thella.
Duke mos pasur mundësi që këtu të merremi më tej me parimet që e drejtojnë punën e tij shumë të frytshme hulumtuese (kjo do të kërkonte një studim të veçantë), do të themi se në studimet e gjuhësisë krahasuese Eric Hamp-i sot vlen për një nga autoritetet e botës, qoftë sa i përket mënyrës së studimit (njihen disa të ashtuquajtura parime Hamp), të vizionit dhe të konceptimit të përgjithshëm për indoeuropianishten e rindërtuar, apo të pikëpamjeve konkrete për një varg fushash më specifike, si ajo e keltishtes, e armenishtes, më shumë e shqipes, e gjuhëve të lashta të Europës Juglindore, e gjuhëve baltike, e gjuhëve sllave po edhe e latinishtes, greqishtes, më shumë e tokarishtes, po edhe e gjuhëve lindore. Dhe të gjitha këto të mbëltuara në kontekste më të gjera, jo më vetëm gjenetike, po ndërlidhtas areale.
Studimet indoeuropiane në albanologji me veprën e Eric P. Hamp-it janë shpënë përpara. Njohjet e tij të thella të problematikave keltike, balto-sllave, greke, armene, hetite, tokare, indo-iraniane, por edhe romane e ballkanistike dhe përgjithësisht të komparativistikës indoeuropiane, i kanë siguruar mundësi përqasjeje që më parë nuk ishin theksuar. Rindërtimet e tij ndjekin një procedurë të rregullt: të rindërtimit të të dhënave brenda shqipes, së pari të dokumentuar, pastaj në terren, për të arritur në fazën e shqipes së përbashkët, pastaj vijnë krahasimet me domenet balto-sllave, kelte, romano-latine, greke, gjermanike, armene, po edhe hetite e tokare, për të arritur te statusi indo-europian.
NĂ« studimet e tij pĂ«r shqipen qysh nĂ« fillim e kishte ndeshur dashamirĂ«sinĂ« e gjuhĂ«tarit dhe albanologut tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m italian Carlo Tagliavini. E. P. Hamp-i pastaj kishte kĂ«rkuar kontakte me botĂ«n shqiptare. NĂ« rrethanat e viteve â50 tĂ« sh. 20 ai mund tâi kishte tĂ« lehta kontaktet e tilla me diasporĂ«n nĂ« SHBA, me diasporĂ«n tjetĂ«r nĂ« botĂ«n perĂ«ndimore, por jo edhe me botĂ«n shqiptare ballkanike. Duke shkuar nĂ« Greqi pĂ«r hulumtime, edhe tĂ« arbĂ«rishtes, qysh atĂ«herĂ« ai ishte orientuar dhe drejt KosovĂ«s, pĂ«r tĂ« marrĂ« kontakte nĂ« PrishtinĂ« me albanologun vendĂ«s Selman Riza mĂ« 1955. Pas njĂ« udhĂ«timi studiues nĂ« Greqi, ai duhej tĂ« kthehej nĂ« KosovĂ« pĂ«r ta vazhduar bashkĂ«punimin me RizĂ«n, por kur u kthye pas disa muajsh, atĂ« mĂ« nuk e gjeti nĂ« PrishtinĂ« dhe kĂ«shtu kuptoi dhe aspektin e fateve njerĂ«zore nĂ« kĂ«to anĂ«. Sado qĂ« nĂ« Jugosllavi mĂ« vonĂ« ai do tĂ« kishte mundĂ«si jo tĂ« vogla kontakti e bashkĂ«punimi, nĂ« KosovĂ« gjithëçka do tĂ« shkonte mĂ« ngadalĂ«. NĂ« rrethanat e vĂ«shtirĂ«suara nĂ« ShqipĂ«ri e KosovĂ«, ai u detyrua tĂ« vazhdonte punĂ«n e tij nĂ«pĂ«r skajet e botĂ«s shqiptare, tek arbĂ«reshĂ«t e GreqisĂ«, duke i dhĂ«nĂ« peshĂ« kĂ«shtu interesimit tĂ« tij parĂ«sor pĂ«r zonat skajore, mbase ndonjĂ«herĂ« gjuhĂ«sisht mĂ« konservative, por edhe pĂ«r tâi evituar pengesat e natyrĂ«s politike qĂ« mund tĂ« ndeshte. Natyrisht, kontaktet dhe studimet tek arbĂ«reshĂ«t e ItalisĂ«, ku gjeti njĂ« klimĂ« mĂ« tĂ« pĂ«rshtatshme dhe mikpritje tĂ« vĂ«rtetĂ«, do tĂ« jenĂ« pika e vazhdueshme e rikthimeve tĂ« tij nĂ« EuropĂ« me dekada tĂ« tĂ«ra. Por nuk e la anash as pjesĂ«n shqiptare tĂ« ish-JugosllavisĂ« â konkretisht zonat e Ulqinit, tĂ« Tuzit, tĂ« TetovĂ«s a tĂ« PrespĂ«s. VetĂ« kam pasur mundĂ«sinĂ« qĂ« bashkĂ« me prof. Hamp-in tĂ« shkoja nĂ« njĂ« ekspeditĂ« dyjavore nĂ« zonat e GusisĂ« â Martinaj, Vuthaj mĂ« 1976, me çârast kam pasur mundĂ«sinĂ« tĂ« shihja nga afĂ«r mĂ«nyrĂ«n e tij tĂ« punĂ«s nĂ« terren.
Eric Hamp-i e kishte mbaruar disertacionin e tij pĂ«r tĂ« folmen arbĂ«reshe tĂ« VakaricĂ«s, qĂ« mbetet edhe sot studimi mĂ« i gjerĂ« pĂ«rshkrues fonetik pĂ«r ndonjĂ« tĂ« folme tĂ« shqipes qysh mĂ« 1954. AtĂ« disertacion deshĂ«m ta botonim nĂ« PrishtinĂ« nĂ« vitet â80, por rrethanat nĂ« vend e pamundĂ«suan ndĂ«rmarrjen. VetĂ«m nĂ« vitet â90 miqtĂ« e pĂ«rbashkĂ«t arbĂ«reshĂ«, nĂ« radhĂ« tĂ« parĂ« profesor Francesco Altimari, e bĂ«nĂ« tĂ« mundur kĂ«tĂ« botim tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m anglisht dhe italisht. Hulumtimin nĂ« terren ai e kishte bĂ«rĂ« nĂ« vitet 1950-1952. Materialet e mbledhura nĂ« atĂ« kohĂ« i kishte sistemuar dhe interpretuar nĂ« dorĂ«shkrimin e doktoratĂ«s nĂ« Universitetin e Harvardit, pĂ«r ta mbrojtur mĂ« 1954. NĂ« atĂ« dorĂ«shkrim Hamp ka bĂ«rĂ« njĂ« pĂ«rshkrim shumĂ« tĂ« plotĂ« tĂ« fonologjisĂ«, mĂ« tĂ« plotin qĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« ndonjĂ«herĂ« pĂ«r njĂ« tĂ« folme tĂ« shqipes. Parimet e analizave fonologjike qĂ« ka pasur ai si bazĂ« atĂ«herĂ«, e qĂ« janĂ« ato tĂ« strukturalizmit pasbllumfildian, nuk janĂ« zbatuar aty sipas modĂ«s. MbĂ«shtetja nĂ« materialet konkrete dhe hapja ndaj interpretimit edhe teorik tĂ« çështjeve tĂ« veçanta gjatĂ« pĂ«rshkrimit ia kanĂ« bĂ«rĂ« tĂ« mundshme tĂ« bĂ«nte njĂ« vepĂ«r me cilĂ«si tĂ« larta, nĂ« shkallĂ«n qĂ« gjuhĂ«tari i shquar H. Gleason nga mesi i viteve â50, derisa po bĂ«nte njĂ« libĂ«r qĂ« do tĂ« ketĂ« histori si vepĂ«r universitare pĂ«r gjuhĂ«sinĂ« e pĂ«rgjithshme, e gjeti tĂ« pĂ«rshtatshme tĂ« merrte shembuj dhe interpretime nga ai dhe pĂ«r shqipen. PĂ«rshkrimi i tij i kap tĂ« gjitha fushat e pĂ«rshkrimit fonetik-fonologjik tĂ« tĂ« folmes arbĂ«reshe, por nuk e lĂ« pa dhĂ«nĂ« dhe kontekstin aktual dhe historik arbĂ«resh. PĂ«rveç pĂ«rshkrimeve tĂ« gjera dhe tĂ« detajuara tĂ« sistemeve tĂ« zanoreve, tĂ« gjysmĂ«zanoreve, tĂ« bashkĂ«tingĂ«lloreve dhe tĂ« theksit, kĂ«tu kemi diçka tĂ« rĂ«ndĂ«sishme pĂ«r sa i pĂ«rket intonacionit. Vrojtimet e tij pĂ«r çështjet themelore, pĂ«r tiparet dalluese tĂ« fonemave, shoqĂ«rohen nga njĂ« vrojtim krejt i veçantĂ« sa i pĂ«rket distribucionit, duke ofruar shpjegime dhe zgjidhje, sidomos sa u pĂ«rket hundoreve dhe mbylltoreve, qĂ« ndoshta ende nuk janĂ« perceptuar nĂ« tĂ«rĂ« peshĂ«n e tyre. Monografia ishte e cilĂ«sisĂ« sĂ« atillĂ« qĂ« edhe nĂ« botimin e saj nĂ« vitin 1993, pra 40 vjet mĂ« vonĂ«, vinte si njĂ« vepĂ«r me rĂ«ndĂ«si pĂ«r albanologjinĂ«.
NĂ« studimet dialektologjike shqiptare profesor Hamp vlen pĂ«r njĂ« nga njohĂ«sit mĂ« tĂ« mirĂ« tĂ« tĂ« folmeve tĂ« ashtuquajtura tĂ« skajeve â tĂ« arbĂ«reshĂ«ve tĂ« GreqisĂ«, tĂ« arbĂ«reshĂ«ve tĂ« ItalisĂ«, tĂ« zonave skajore gege nĂ« Maqedoni e Mal tĂ« Zi nĂ« tĂ«rĂ« brezin e tij. Ai Ă«shtĂ« njĂ« nga albanologĂ«t e paktĂ« qĂ« kanĂ« vizituar pĂ«r qĂ«llime studimi tĂ« gjitha fshatrat ku flitet arbĂ«rishtja nĂ« Greqi dhe nĂ« Itali. PĂ«r Greqi, madje, mĂ« ka treguar tĂ« ketĂ« materiale edhe pĂ«r fshatra ku nuk flitet mĂ« arbĂ«risht. Deri sot ai ka botuar disa studime pĂ«r ato tĂ« folme, diçka kemi pĂ«rkthyer dhe nĂ« kĂ«tĂ« vĂ«llim, por do tĂ« ishte dĂ«m i madh pĂ«r shkencĂ«n nĂ«se materialet qĂ« ka mbledhur ai pĂ«r gjysmĂ« shekulli nuk e marrin formĂ«n e botueshme nga ai vetĂ«. Edhe njĂ« herĂ«, nuk mund tĂ« mos e shpreh admirimin pĂ«r njĂ« dijetar me njohje dhe interesa kaq tĂ« theksuar teorikĂ«, por qĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ« kaq shumĂ« vĂ«mendje i kushton punĂ«s nĂ« terren.
Studimet e tij pĂ«r historinĂ« e gjuhĂ«s shqipe janĂ« tĂ« shkrira me ato pĂ«r etimologjitĂ«, tĂ« shpĂ«rndara nĂ«pĂ«r periodikun shkencor nĂ« gjithĂ« botĂ«n: duan veçuar trajtesat pĂ«r vendin e formimit tĂ« shqipes, pĂ«rgjithĂ«sisht pĂ«r vendin e saj nĂ« kuadĂ«r tĂ« dialekteve indoeuropiane, pĂ«r raportet e saj me gjuhĂ« qĂ« fshihen nĂ« errĂ«sira tĂ« kohĂ«s, ndihmesat thelbĂ«sore lidhur me laringalet indoeuropiane nĂ« shqipen, saktĂ«simet dhe kontributet lidhur me kronologjitĂ« e ndryshimeve fonetike tĂ« shqipes dhe sqarimet e njĂ« numri jo tĂ« vogĂ«l etimologjish. Analizat e tij etimologjike synojnĂ« tĂ« shkojnĂ« gjithnjĂ« dhe njĂ« hap mĂ« larg, nuk kufizohen asnjĂ«herĂ« deri te fazat mĂ« lehtĂ« tĂ« rindĂ«rtueshme â periudha romake, po synojnĂ« fazat mĂ« tĂ« errĂ«ta â indoeuropiane, para-indoeuropiane, deri te lidhjet e mundshme tĂ« grupimit gjenetik tĂ« para-shqipes brenda grupit tĂ« gjuhĂ«ve indoeuropiane veriore (ku hyjnĂ« gjuhĂ«t baltike dhe gjuhĂ«t sllave) dhe tĂ« grupit tĂ« veçuar nga ai tash vonĂ«, tĂ« quajtur N(orth)W(est)I(ndo-)E(european) (indoeuropianishtja verieuropiane, ku hyjnĂ«: pĂ«rveç gjuhĂ«ve tĂ« grupit tĂ« gjuhĂ«ve indoerupiane veriore edhe gjermanikishtja, keltishtja e ndonjĂ« para-gjuhĂ« tjetĂ«r), duke formuar kĂ«shtu jo mĂ« njĂ« grup nĂ« kuptimin gjenetik, po mĂ« parĂ« nĂ« kuptimin areal (tĂ« njĂ« Sprachbundi). MĂ« tej analizat e tij etimologjike nuk ndalojnĂ« te rrafshi fonetik, po ngulin kĂ«mbĂ« sidomos nĂ« zbĂ«rthimet dhe shpjegimet morfologjike, duke vendosur pastaj korrespondenca dhe relacione me sa mĂ« shumĂ« gjuhĂ« IE dhe nĂ« raporte relative.
NĂ« kĂ«tĂ« fushĂ« kanĂ« qenĂ« dhe vazhdojnĂ« tĂ« jenĂ« themeltare dhe rrugĂ«hapĂ«se studimet e tij pĂ«r çështjen e laringaleve nĂ« shqipen, po edhe pĂ«r shumĂ« çështje tĂ« tjera. Lidhur me laringalet, pĂ«r tĂ« cilat sa i pĂ«rket shqipes studimi i Hamp-it, i pĂ«rkthyer kĂ«tu, Ă«shtĂ« i pari dhe deri tash me siguri mĂ« i ploti, do thĂ«nĂ« se fjala Ă«shtĂ« pĂ«r njĂ« teori shpjeguese nĂ« suazat e gjuhĂ«sisĂ« indoeuropiane, qĂ« fillimet i ka tek intuita e Ferdinand de Saussure-it lidhur me sistemin zanor tĂ« proto-indoeuropeishtes. Sipas terminologjisĂ« qĂ« pĂ«rdorte Saussure-i, fjala ishte pĂ«r praninĂ« e âkoeficientĂ«ve sonantikĂ«â tĂ« veçantĂ«, mĂ« vonĂ« tĂ« quajtur âlaringalĂ«â nĂ« bazĂ« tĂ« hipotezave pĂ«r njĂ« afri semite-indoeuropiane, tĂ« cilat koeficiente te zanoret e gjata tĂ« parme IE do tĂ« kenĂ« krijuar njĂ« efekt kompensator nĂ« kontekste tĂ« caktuara, si p.sh.: *-eH-C > *-?-C, ose *eH# > *?, (shĂ«nimi H indikon laringalen gjenerike, C = konsonante, # = junkturĂ«). Mekanizma tĂ« tillĂ« do tĂ« kenĂ« ndikuar nĂ« zhvillimin edhe tĂ« sonanteve tĂ« gjata kur kemi sonante rrokjeformuese tĂ« ndjekur nga njĂ« laringale para bashkĂ«tingĂ«llores. Disa prej kĂ«tyre laringaleve do tĂ« kenĂ« ndikuar nĂ« timbrin e zanores parashkuese ose vijuese. Ka pasur interpretime tĂ« ndryshme pĂ«r laringalet, ndĂ«rsa Hamp-i Ă«shtĂ« nisur nga modeli i gjuhĂ«tarit amerikan Lehmann, duke supozuar njĂ« sistem prej 4 laringalesh, tĂ« shpjeguar nĂ« mbĂ«shtetje tĂ« njĂ« numri tĂ« gjerĂ« etimonlogjish. Etimologu Martin Huld nĂ« pĂ«rgjithĂ«si i pranonte hipotezat e Hamp-it, por ai parapĂ«lqente njĂ« sistem prej 6 laringalesh. NĂ« pĂ«rgjithĂ«si ka pasur pak diskutime lidhur me laringalet nĂ« shqipen, ndĂ«rsa albanologu austriak H. Ălberg ka shfaqur mĂ« parĂ« dyshime lidhur me mundĂ«sinĂ« trajtimeve laringaliste nĂ« shqipen.
Studimet pĂ«r raportet midis shqipes dhe gjuhĂ«ve tĂ« Ballkanit, sidomos midis shqipes dhe rumanishtes, kanĂ« zĂ«nĂ« njĂ« vend tĂ« privilegjuar nĂ« punĂ«n e profesor Hamp-it. Mbi kĂ«tĂ« bazĂ« ai mund tĂ« jetĂ« formuluesi i njĂ« teorie pĂ«r shqipen nĂ« raport me botĂ«n e lashtĂ« ballkanike, me botĂ«n e gjuhĂ«ve dhe tĂ« dialekteve qĂ« ai i ka quajtur âalbanoideâ. Hamp mĂ« 1966 konstatonte se nĂ« studime tĂ« tilla duan kombinuar rezultatet e hulumtimet nga tri fusha tĂ« mĂ«dha â ballkanistikĂ« (pra studim areal), linguistikĂ« klasike (filologji dhe epigrafi) dhe studime indoeuropiane, pĂ«r çka askush nuk mund tĂ« jetĂ« njĂ«soj kompetent. Me veprĂ«n e tij profesor Hamp e ka demantuar veten, ka treguar se kompetencat arrihen, ndĂ«rsa ky qĂ«ndrim i tij vetĂ«m sa e thekson tiparin kryesor tĂ« karakterit tĂ« tij prej shkencĂ«tari tĂ« mirĂ«filltĂ«. Krahasimet me rumanishten, qoftĂ« sa u pĂ«rket zhvillimeve fonetike nĂ« tĂ« dy gjuhĂ«t nĂ« raport me elementin roman pĂ«r shumëçka tĂ« pĂ«rbashkĂ«t apo tĂ« ngjashĂ«m, qoftĂ« pĂ«r proceset qĂ« kanĂ« ngjarĂ« nĂ« to gjatĂ« pĂ«rshtatjes sĂ« elementeve tĂ« huazuara sllave, apo edhe mĂ« shumĂ« pĂ«r elementet e pĂ«rbashkĂ«ta tĂ« trashĂ«guara nĂ« kĂ«to dy gjuhĂ«, qĂ« ai i zbĂ«rthen nĂ« kategori tĂ« ndryshme, zĂ«nĂ« njĂ« hapĂ«sirĂ« tĂ« gjerĂ« nĂ« studimet e Erikut. NĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«, nĂ« kĂ«to raporte ai sheh njĂ« shtresĂ« tĂ« vonĂ« mesjetare qĂ« mund tĂ« jetĂ« rezultat i huazimeve tĂ« ndĂ«rsjella, por pĂ«r njĂ« pjesĂ« sheh njĂ« shtresĂ« leksikore qĂ« nuk mund tĂ« cilĂ«sohet si huazim po mĂ« parĂ« si mbetje (Restwörter). Ato mbetje ai pĂ«rpiqej tâi interpretonte nga aspekti ballkanistik dhe krahasimtar IE. AfritĂ« nĂ« kĂ«tĂ« fushĂ«, afritĂ« nĂ« sferat fonetike e morfosintaksore, paralelet nĂ« zhvillimet, etj., e bĂ«jnĂ« atĂ« tĂ« kĂ«rkojĂ« shpjegime tĂ« veçanta nĂ« kĂ«tĂ« fushĂ«, duke iu drejtuar situatĂ«s gjuhĂ«sore pararomane dhe shtresĂ«s sĂ« mundshme indoeuropiane, pjesĂ« e sĂ« cilĂ«s do tĂ« ketĂ« qenĂ« albanishtja dhe duke e quajtur atĂ« realitet mĂ« tĂ« gjerĂ« gjuhĂ«sor (me mĂ« shumĂ« dialekte-gjuhĂ«) proto-albanoidishte.
Nuk mund të mos shënohet këtu ndihmesa e Eric Hamp-it për studimet e gjuhëve të lashta të Ballkanit përtej konceptit të tij të përgjithshëm të proto-albanoidishtes, për të cilin mund të diskutohet, pra për mesapishten dhe raportet e saj me shqipen, për raportet e shqipes me trakishten, me dakishten e me gjuhë të tjera. Për këto kemi thënë diçka te revista Studime 3/ 1996, por edhe këtu do të themi vetëm se mund të diskutohen konceptimet si ai i vendosjes së shqipes tok me dakishten dhe argumentet që e afrojnë atë më shumë me këtë pjesë të grupit sesa me atë që tradicionalisht quhet ilirishte, e me këtë edhe disa përcaktime lidhur me vendin ku ishte folur shqipja në lashtësi, me raportet me rumanishten, etj. Nuk ka dyshim se çështje të tilla mund të ngjallin diskutime ndër albanistë. Vetë me to do të merrem sërish në mënyrë të veçantë një një artikull tjetër.
KĂ«tu do tâi kthehemi, megjithatĂ« faktit se gjithĂ« duke dhĂ«nĂ« ndihmesa pĂ«r studimet e shqipes, ai nuk la pa bĂ«rĂ« gjĂ«ra sa i pĂ«rket pĂ«rhapjes sĂ« vlerave tĂ« botĂ«s shqiptare, sidomos tĂ« arbĂ«reshĂ«ve dhe tĂ« KosovĂ«s, me tĂ« cilat kishte kontakte tĂ« drejtpĂ«rdrejta. Duke e ruajtur dhe selitur interesin e Universitetit tĂ« Chicago-s pĂ«r studimet shqiptare, ai nuk reshti sĂ« nxituri ndĂ«rmarrjet institucionale pĂ«r kĂ«to studime. NĂ« vitet â70 kishim provuar bashkĂ« mbarĂ«shtrimin dhe realizimin e njĂ« projekti tĂ« gjerĂ« studimesh pĂ«rqasĂ«se tĂ« shqipes me anglishten, e bĂ«mĂ« projektin dhe nĂ« bazĂ« tĂ« raporteve tona marrĂ«veshjen e firmosĂ«n Rektori i UP-sĂ« Gazmend Zajmi kĂ«tu dhe autoritetet amerikane nĂ« Chicago, por rrethanat e vĂ«shtirĂ«suara pĂ«r ne nĂ« fillim tĂ« viteve â80 e pamundĂ«suan realizimin e atij projektit qĂ« do tĂ« kishte rrezatime shumĂ« mĂ« tĂ« gjera. Eriku, megjithatĂ«, ishte i pranishĂ«m nĂ« PrishtinĂ«. Ai madje nuk ndenji indiferent as sa i pĂ«rket çështjes sĂ« KosovĂ«s nĂ« periudha tĂ« vĂ«shtira tĂ« viteve â90, po ndĂ«rmori veprime, shkroi letra mbĂ«shtetĂ«se tek autoritetet e vendit tĂ« tij, u pĂ«rpoq tĂ« ndihmonte pĂ«r gjetjen e njĂ« zgjidhjeje tĂ« pranueshme pĂ«r çështjen, deri edhe nĂ« KonferencĂ«n e RambujesĂ«, kur kĂ«shilltarit tĂ« delegacionit amerikan i dĂ«rgonte letra me shpjegime e propozime pĂ«r njĂ« kushtetutĂ« tĂ« ardhshme tĂ« KosovĂ«s sĂ« pavarur.
PĂ«r veprimtarinĂ« e tij shkencore, Erik P. Hamp u zgjodh anĂ«tar i jashtĂ«m i ASHAK nĂ« fillim tĂ« viteve â90, por dĂ«shminĂ« solemne pĂ«r kĂ«tĂ« arritĂ«m tâia dorĂ«zonim nĂ« PrishtinĂ« vetĂ«m nĂ« vitin 2005.
BOTIMI
Veprimtarinë mbi gjysmëshekullore studimore të profesor dr. Eric Hamp-it në fushën e albanistikës e shquajnë vlera të shumta. Hulumtimet e tij të specializuara për gjuhë të ndryshme, por të integruara në vështrimet e përgjithshme krahasuese dhe tipologjike, areale dhe gjenetike, kontrastive dhe të kontaktit, indoeuropiane dhe ballkanike, për albanistikën kanë peshë, sepse, në shumë aspekte shqipja është gjuha e tij e parë e interersimit, por, edhe më shumë sepse, duke qenë indoeuropeist i shquar, vështrimet e tij për shqipen sjellin aspekte dhe vrojtime që të tjerët i kanë hetuar më pak. Duke qenë nga studiuesit shumë të paktë që hapësirat arbëreshe të Greqisë dhe të Italisë i ka shkelur fshat më fshat për qëllime studiuese, duke qenë njohës i disiplinave si romanistika e sllavistika, studiues i disiplinave si keltologjia, armenologjia, gjermanistika, po edhe tokaristika, duke qenë studiues me rigorozitet e akribi dhe ndjekës i zhvillimeve teorike në fushën e gjuhësisë, prandaj shumë i respektuar gjithandej në qarqet e kompatrativistëve, shkrimet e tij për shqipen marrin peshë të veçantë.
Studimet e Eric P. Hamp-it janë botuar nëpër organe dhe revista të ndryshme të specializuara, si ndihmesa për çuarjen më tej të dijeve të fushave përkatëse. Për fat të keq, deri sot ato nuk janë përmbledhur në ndonjë botim me përhapje më të rregullt dhe as përkthyer për një publik më të gjerë lexuesish e studiuesish të shqipes. Duke qenë të shpërndara dhe jo gjithnjë shumë aksesibël për studiuesit e interesuar, ato kanë mbetur shpesh të pakonsultuara dhe nuk janë vënë në dialogun e nevojshëm albanistik. Nuk ka dyshim se në synimet e profesor Hamp-it me rëndësi ka qenë vetë rezultati i hulumtimit dhe jo në radhë të parë botimi, prandaj edhe monografia e tij për të folmen e Vakaricës mbeti pa botuar rreth 40 vjet. Kjo gjendje, ndërkaq, i ka lënë tërë këto dije dhe rezultate jo mjaft të integruara në proceset zhvillimore të shkencave albanistike.
Duke e vlerĂ«suar ndihmesĂ«n qĂ« ka dhĂ«nĂ« profesor Hamp-i pĂ«r studimet albanistike, duke e ndjerĂ« nevojĂ«n e pranisĂ« mĂ« tĂ« plotĂ« tĂ« veprĂ«s sĂ« tij pĂ«r studiuesit dhe lexuesit shqiptarĂ«, ASHAK-u vendosi tĂ« botonte njĂ« vĂ«llim me studime tĂ« zgjedhura tĂ« tij. Detyra e zgjedhjes dhe pĂ«rgatitjes iu ngarkua autorit tĂ« kĂ«tyre radhĂ«ve, ndĂ«rsa pĂ«rkthimi duhej tĂ« angazhonte mĂ« shumĂ« studiues. NjĂ« numĂ«r tĂ« atyre studimeve tashmĂ« e kishim nĂ« dispozicion dhe mund tĂ« fillonim. Mbeteshin dilemat rreth pĂ«rparĂ«sive qĂ« do tĂ« caktoheshin. Gama e gjerĂ« e studimeve tĂ« profesor Hamp-it tĂ« vĂ« vazhdimisht nĂ« ndĂ«rdymje: çka tĂ« pĂ«rzgjedhĂ«sh? VĂ«shtirĂ«sia e dytĂ« del nga mungesat e mĂ«dha tĂ« bibliotekave tona dhe pamundĂ«sia pĂ«r tâi gjetur revistat dhe botimet e specializuara nĂ« vend nĂ« rastet kur nuk dispononim njĂ« separat apo fotokopje. VĂ«shtirĂ«sia tjetĂ«r dilte te pĂ«rkthimi: gjuhĂ«sia e krahasuar nĂ« dy shekujt e fundit ka zhvilluar metoda studimi dhe aparaturĂ« koncetuale, e me kĂ«tĂ« terminologji tĂ« gjerĂ«, e cila nĂ« gjuhĂ«n shqipe shpesh mungon. PĂ«rtej terminologjisĂ« del vĂ«shtirĂ«sia qĂ« shtron stili shumĂ« konciz, i saktĂ« dhe i nuancuar i Hamp-it. Dhe prĂ«tej tĂ« gjithave, nĂ« shkrimet e tij ka pa fund shenja diakritike, tĂ« nevojshme pĂ«r shkallĂ«n e saktĂ«sisĂ« sĂ« mendimit.
Brenda kohĂ«s qĂ« kishim nĂ« dispozicion pĂ«r realizimin e projektit nuk ishte e mundshme tĂ« pĂ«rmblidhej as fizikisht e tĂ«rĂ« vepra albanistike e Hamp-it. MĂ« nĂ« fund pĂ«rzgjedhja pĂ«rfshiu studime qĂ« hyjnĂ« nĂ« disa shtylla interesimi: studime tĂ« pĂ«rgjithshme pĂ«r shqipen, studime pĂ«r raportet e shqipes me gjuhĂ«t e tjera indoeuropiane, studime pĂ«r çështje tĂ« veçanta tĂ« shqipes, nga aspekti historik dhe krahasues, studime pĂ«r çështje tĂ« veçanta tĂ« zhvillimit tĂ« shqipes dhe studime tĂ« pĂ«rzgjedhura etimologjike, nĂ« tĂ« cilat shtrohen probleme mĂ« tĂ« gjera. PĂ«rzgjedhja e parĂ« qe mĂ« e gjerĂ«, por me kohĂ« u reduktua pĂ«r shkak tĂ« kohĂ«s nĂ« dispozicion pĂ«r pĂ«rkthim. Tash qĂ« vĂ«llimi u bĂ« gati, duket e dĂ«shirueshme qĂ« nĂ« njĂ« tĂ« ardhme jo tĂ« largĂ«t tĂ« bĂ«jmĂ« gati njĂ« vĂ«llim tĂ« dytĂ«, ku do tĂ« pĂ«rfshiheshin studimet e tjera tĂ« profesor Hamp-it pĂ«r shqipen ose tĂ« njĂ« natyre mĂ« tĂ« pĂ«rgjithshme, por qĂ« shqipen e kanĂ« brenda si egzemplifikim. GjatĂ« punĂ«s vazhdimisht erdhi duke mâu pĂ«rforcuar bindja se ishte e nevojshme qĂ« e tĂ«rĂ« vepra albanistike, po edhe tjetĂ«r, e profesor Hamp-it tĂ« botohej e pĂ«rmbledhur nĂ« versionin origjinal. Kjo punĂ« nuk mund tĂ« bĂ«het nĂ« PrishtinĂ«. Ndoshta do tĂ« jetĂ« e mundshme ta bĂ«jmĂ« nĂ« njĂ« bashkĂ«punim me institucionet universitare nĂ« SHBA.
Fakti se u deshĂ«n angazhuar mĂ« shumĂ« pĂ«rkthyes krijonte njĂ« vĂ«shtirĂ«si. Prandaj u desht qĂ« pĂ«rkthimet tĂ« redaktoheshin dhe kjo punĂ« u bĂ« nga autori i kĂ«tyre rreshtave, i cili Ă«shtĂ« kujdesur dhe pĂ«r shenjat e veçanta. TĂ« themi po ashtu se janĂ« ruajtur maksimalisht synimet dhe veçantitĂ« stilistike tĂ« pĂ«rkthyesve. ĂshtĂ« synuar afrimi i termave dhe evitimi i paqartĂ«sive qĂ« mund tĂ« jenĂ« hetuar, e qĂ« nĂ« tekste tĂ« tilla janĂ« gjithnjĂ« tĂ« mundshme.
Me kĂ«tĂ« rast duam tĂ« falĂ«nderojmĂ« Profesor dr. Eric P. Hamp-in pĂ«r lejen qĂ« na dha pĂ«r tâi pĂ«rkthyer dhe botuar studimet e tij shqip dhe pĂ«rkthyesit pĂ«r angazhimin e tyre.
Përkthimet e teksteve janë bërë si vijon:
B. Rugova: 1. Shqipja; 8. Kategoria e numrit ;
Rr. Paçarizi: 2. Gjuha shqipe; 4. Vendi i shqipes ; 5. Shqipja dhe mesapishtja
Sh. Munishi: 9. Mbi të folmet arvanitase të Atikës dhe të Megaridit; 10. Diftongjet e Mandricës; 14. Dëshmi për laringalet në shqipe; 22. Mbi përhapjen dhe prejardhjen e fjalës vatra; 24. Strunga; 25. Mbi prejardhjen dhe përhapjen e (h)urda;
G. Bërlajolli: 11. Përhapja shqiptare e toponimeve sllave në Greqi; 13. Mbi lateralet historike të serbokroatishtes; 17. u? dhe b para u-së dhe pranë zanoreve
B. Pllana: 12. Ndikimi i hershëm i sllavishtes në shqipen
R. Ismajli: 3. Gjuha shqipe dhe fqinjtĂ« e saj. 6. Trakishtja, dakishtja dhe korrespondencat shqipe-rumune; 7. Shqipja dhe baltishtja si çelĂ«sa pĂ«r trakishten; 15. Studime rreth /o/-sĂ« nĂ« gjuhĂ«n shqipe ; 16. Studime pĂ«r indoeuropianishten *oi, ei; 18. Mbi pjesoret mĂ« *-m- nĂ« baltishten, luvishten dhe shqipen ; 19. Shqipja Ă«shtĂ«; 21. Fjala javĂ«, reduktimi i saj fonetik dhe sintaksa ; 23. Autoktonia vatr?; 26. Biso; 27. *Nissia - niĆĄ ; 28. Indoeuropiania *leugh- nĂ« rajonin Ponto-Baltik; 29. Indoeuropiania *leugh- nĂ« shqipen; Indoeuropianishtja veriperĂ«ndimore âlugĂ«â; 31. ShĂ«nime pĂ«r relikte procesesh tĂ« shkuara morfologjike;
|
|
|